Darmowa wysyłka przy zamówieniu powyżej 100 zł!

Niedoceniona witamina B1

Witamina B1 inaczej tiamina, często jest niedocenianą witaminą z pośród witamin z grupy B.

Należy do grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie, co oznacza, że nasz organizm nie może jej magazynować.

Została wyizolowana w 1911 roku z otrąb ryżu przez Kazimierza Funka. W latach 30 XX wieku wyodrębniono ją do czystej substancji (witaminy B1) mające na celu profilaktyczne zapobieganie beri beri (spowodowane niedoborem B1 schorzenie, które bez leczenia doprowadza do osłabienia układu nerwowego, niewydolności serca, czy nawet zgonu).

Tiamina jest witaminą B "1", ponieważ była pierwszy odkrytym przedstawicielem tej grupy witamin. Jest niezbędna w codziennej diecie, a jej niedobór może mieć poważne skutki. Witamina B1 (tiamina) współuczestniczy w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, mięśni i serca.

Jakie jeszcze ma działanie witamina B1? Jakie są objawy niedoboru? Jakie produkty są jej źródłem?

Działanie witamina B1

Witamina B1 jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego. Ma wpływ na procesy trawienne, reguluje przemianę materii i dba o prawidłowy metabolizm człowieka.

Tiamina dostarcza energii do mózgu i wspomaga jego pracę, dbając tym samym o układ nerwowy. Z tego powodu, uznaje się ją za witaminę odpowiedzialną za nastrój - prawidłowe stężenie w organizmie jest jednym z czynników warunkujących dobre samopoczucie.

Witamina B1 może też wpływać na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Dowiedziono także, że witamina ta wykazuje właściwości antyoksydacyjne czyli zapobiega procesom nowotworowym, starzeniu się skóry, chorobom sercowo-naczyniowym i wielu innym negatywnym skutkom ubocznych produktów metabolizmu.

Właściwości witaminy B1 wykorzystuje się również w kosmetyce. Związek ten pomaga w walce z cellulitem, łojotokiem, czyrakami i różnego pochodzenia stanami zapalnymi skóry.

Na co działa witamina B1?

  • u osób cierpiących na chorobę wieńcową zwiększa siłę, z jaką serce pompuje krew;
  • działa korzystnie na nerwy, zmniejsza drętwienie i mrowienie dłoni i stóp nękające często osoby chore na cukrzycę i inne schorzenia niszczące układ nerwowy;

  • wspomaga trawienie i przynosi ulgę w niestrawności;

  • poprawia pamięć u osób cierpiących na chorobę Alzheimera;

  • tłumi zaburzenia procesów myślowych powodowane przez leki;

  • przemienia cukier w energię;

  • wpływa na właściwe funkcjonowanie układu nerwowego;

  • przyczynia się do poprawy sprawności umysłowej;

  • pomaga w leczeniu łojotoku, łysienia i trądziku;

  • zapobiega kumulacji w organizmie toksycznych produktów ubocznych przemiany materii, które mogły uszkadzać serce i układ nerwowy.

Skutki niedoboru tiaminy

Niedobór witaminy B1 w organizmie najczęściej stwierdza się na podstawie objawów. O wiele rzadziej wykonuje się testy z krwi.

Niedobory witaminy B1 mogą występować przy wysiłku fizycznym i umysłowym, wyczynowym uprawianiu sportu, w przypadku picia dużej ilości alkoholu, herbaty i kawy, a także u osób prowadzących aktywny tryb życia i narażonych na długotrwały stres oraz u osób starszych.

Braki witaminy B1 w organizmie przejawiają się częstymi skurczami i bólem mięśni, niedowładem i opuchlizną kończyn, zapaleniem nerwów, zaburzeniami procesów trawiennych, niewydolnością krążenia, zanikiem miesiączkowania, zmniejszeniem apetytu, a także uczuciem ciągłego zmęczenia i narastającymi problemami z pamięcią i koncentracją. Jeśli doprowadzimy do całkowitego wyczerpania rezerw tej witaminy w organizmie, wówczas dochodzi do choroby beri-beri, drętwienia i pieczenia kończyn, powiększenia mięśnia sercowego, wymiotów i bezpłodności u kobiet.

Nie obserwuje się działań niepożądanych dużych dawek tiaminy, ponieważ organizm wydala nadmiar z moczem.

Osoby, które piją dużo kawy lub herbaty (nawet bez kofeiny) powinny zwiększyć dawkę witaminy B1 w swojej diecie, ponieważ napoje te pozbawiają organizm zasobów tiaminy.

Dawkowanie witaminy B1

Zapotrzebowanie na witaminę  B1 jest uzależnione od wieku, płci oraz zawartości węglowodanów w diecie.

Zalecane dzienne spożycie (RDA):

  • dzieci od 1-3 roku życia - 0,5 mg
  • dzieci 0d 4-6 roku życia - 0,6 mg
  • dzieci od 7-9 roku życia - 0,9 mg
  • chłopcy od 10-18 roku życia - 1-1,2 mg
  • dziewczęta od 10-18 roku życia - 1-1,1 mg
  • mężczyźni - 1,3 mg
  • kobiety - 1,1 mg
  • kobiety w ciąży - 1,4 mg
  • kobiety karmiące - 1,5 mg

Witamina B1 wchłania się najlepiej w kwaśnym środowisku.

Należy ją przyjmować z posiłkami. Powinno się dzielić dzienną dawkę na 2 części i zażywać ją o różnych porach, ponieważ nadmiar jest usuwany z organizmu wraz z moczem.

Źródła witaminy B1

Do produktów żywnościowych wyjątkowo bogatych w witaminę B1, należą:

  • chuda wieprzowina
  • pełne ziarna
  • suszona fasola
  • nasiona roślin
  • ziemniaki
  • nasiona dyni, słonecznika, sezamu
  • brunatny ryż
  • wiele rodzajów płatków śniadaniowych
  • dzika róża
  • otręby zbożowe
  • mniszek lekarski
  • drożdże
  • spirulina
  • nasiona owoców strączkowych

Zbilansowana, zdrowa dieta uchroni nas przed niedoborem witaminy B1 w organizmie!

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Bibliografia:

    Normy żywienia dla populacji polskiej – nowelizacja, Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2012
    "Witaminy", praca zbiorowa pod red. prof. Jana Gawęckiego, Biblioteczka Olimpiady Wiedzy o Żywieniu, Zeszyt 5, Katedra Higieny Żywienia Człowieka, Poznań 2000
    naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,357984,witamina-b1-chroni-nerki.html
    Gryszczyńska  A., Witaminy z grupy B – naturalne źródła, rola w organizmie, skutki awitaminozy, "Postępy Fitoterapii" 2009, nr

    http://www.umm.edu

    https://dietetycy.org.pl/

    http://www.witaminy.org.pl